Als je wilt gaan optreden is goed vervoer een must. Om die reden werd er een hoog bejaarde Opel Blitz aangeschaft, naar ik meen een oude autobus van de ESA.

Het ding verzekerd te krijgen was nog een hele klus, geen enkele verzekeraar durfde het aan. Uiteindelijk lukte het via de verzekering van de vader van Klaas de Boer die er zijn melkkarren verzekerd had, de premie zal niet laag geweest zijn. Een opvallende verschijning was het wel met zijn grote motorkap, maar ook eentje zonder stuur en rem bekrachtiging, het was dus hard werken om te remmen en hem door een bocht te sturen, een sportschool had je niet meer nodig. Ook was het altijd weer afwachten of hij wou starten, ik kan me nog een paar spoedreparaties herinneren vlak voor een optreden, garage v.d.Molen uit Ureterp was dan de redder in nood. Als we moesten optreden probeerden we middags al of er leven in het beest te krijgen was. Als hij dan eindelijk liep had je er geen kind aan. Ik weet nog dat we een keer in het voorprogramma van de “Pretty Things” stonden, een door Willy Scholte en enkele lokale agrariërs georganiseerd festival in Opeinde. Voor ons een thuiswedstrijd, mission control was het Schuttersveld, hemelsbreed een paar kilometer. Voor de ingang van het festival terrein hadden we de bus volgestopt met mensen die nog niet in het bezit van een kaartje waren. De kaartjes contoleur had de nodige alcohol genuttigd en geloofde niet dat ze onderdeel van ons achtergrondkoor waren, terwijl wij dat maar bleven volhouden. De discussie begon te vervelen dus ik besloot door te rijden, daarbij raakte ik in een in het landschap aangebrachte greppel waardoor de bus dreigde om te vallen, op de kaartjescontroleur notabene, deze koos het hazenpad en hebben we de rest van de avond niet terug gezien, ja toch wel, later op de avond probeerde een jongen die twee kaartjes had, maar omdat zijn vriendin verhinderd was, er ééntje te retourneren. Hij kreeg te verstaan dat hij zo het terrein niet opkwam en dat hij zijn vriendin moest ophalen. Twee kaartjes en niet naar binnen mogen, ik weet niet hoe dat is afgelopen. Halverwege het optreden ontdekten we een aantal lieden die tegen onze bus stonden te urineren. Nou hadden we binnen de band een aantal fysiek sterke lieden dus na het nodige verbale geweld wederzijds was dat probleem opgelost….. dachten we. Toen ik na het optreden terug wou rijden bleken de verlichtingskabels doorgesneden en moest ik in donker mijn weg terug vinden naar Drachten, gelukkig dat er straatlantaarns stonden en ondertussen maar hopen dat we geen politie tegenkwamen. Over politie gesproken, ik had eerst nog niet mijn groot rijbewijs maar was er wel voor bezig samen met mijn collega Jan Fiene die toentertijd roadie was bij Condor. Samen lessen in Leeuwarden, we hadden de meeste lol. Toen de grote dag, het theorie examen bij van Dellen in Leeuwarden. Ik had Jan opgepikt bij Cosy Corner en samen vertrokken we naar Leeuwarden. Halverwege het examen zag ik Jan zijn formulier al inleveren en naar het horeca gedeelte vertrekken. Toen ik later ook aanschoof en hem vroeg hoe hij dat zo snel geklaard had zei hij dat die twee kantjes zo ingevuld waren, fluitje van een cent toch , twee kantjes Jan ??? ik had er toch echt vier, het bleek dat hij niet gezien had dat het formulier dubbel gevouwen was. Weg theorie diploma dus. Of het ooit goed gekomen is weet ik niet want Jan ging daarna met Fokke Fokkema een reclamebureau opstarten en verloren we elkaar uit het oog. Maar om even op die politie terug te komen, ik was toen nog bezig met dat rijbewijs en Rienk Vroegop ging verhuizen en ik zou zijn spullen vervoeren. Wel nog geen rijbewijs, maar och, wat kan er mis gaan op zo’n kort stukje binnen Drachten. Het begon al goed want bij de Lawei kwam ik er achter dat de remmen niet werkten, met de handrem kreeg ik het gevaarte onder controle en kon ik een bloedbad voorkomen. Mijn bedoeling was om voorzichtig naar het oud Ambacht, mijn bestemming, te rijden en de bus daar te parkeren. Terwijl ik daar aangekomen de bus tegen een stoeprand liet uitrollen zag ik ineens een politieauto stoppen. Niet prettig als je zonder rijbewijs en met kapotte remmen wordt aangehouden. Ik dacht, als ik nu één van die “delicten” kan verdoezelen valt het misschien nog mee. Nu had onze bus nog een ouderwets slot, hetzelfde als thuis de deurkruk, de kruk ging er altijd uit, dat was tegelijk het slot. Dus ik verliet snel de bus en liet de kruk binnen liggen, een knappe agent die er dan nog in komt was mijn gedachte. Terwijl ik buiten stond en hun opwachtte dacht ik dat een beetje humor wel eens kon helpen dus ik begon met de vraag of ze gestopt waren om een bod op de bus te doen, wat niet het geval was. Ze wilden binnen kijken, wat dus niet kon, en vroegen naar mijn rijbewijs, wat ik dus niet had. Maar, probeerde ik enthousiast, ‘ik ben er mee bezig hoor’ . De agenten maakten me duidelijk dat ik er dan dus ook niet in mocht rijden. Ik vertelde dat ik van mijn rijschoolhouder begrepen had dat het wel mocht mits je binnen de gemeente bleef. Ik probeerde nog via een gespeelde verontwaardiging ‘dus ik was niet verzekerd’ ze te beïnvloeden, wat niet lukte. Kortom, een stevige boete dus.

Dit was het model Blitz waar de band zich in liet vervoeren, de kleur was echter ESA bus geel.

De oude Opel Blitz autobus koste meer aan reparatie dan er aan inkomsten binnen kwam. Dus werd er een mooie Mercedes bus gekocht met grote laaddeuren achter, een hele verbetering. De vorige eigenaar was een popcornbakker wat inhield dat er nog regelmatig popcorn uit de ventilatieroosters kwam dwarrelen. De oude Opel moest verkocht worden en belande op het erf van Willy Scholte aan de Uilevlucht, hij zou zijn energie aanwenden het ding te verkopen. Wat echter weldra bleek was dat de bus, bij Willy’s afwezigheid, als speeltoestel voor de buurtjeugd fungeerde. Diverse zaken waren al verdwenen en voor dat hij helemaal verdween werd besloten de bus bij mij in Ureterp te parkeren teneinde een koper te vinden. Dat duurde niet lang, er diende zich een koper aan die zei de bus te willen gebruiken voor een Europees tournee, ze maakten zelf ook muziek vertelde hij mij, ik zei dat wanneer dat Europese tournee alleen binnen Nederland zou plaatsvinden dit de ideale bus was, en wees hem op de tekortkomingen, maar dat was geen probleem vlgs hem. Hij zou terugkomen met zijn zonen en na een proefrit zouden we het over de prijs hebben. Aldus geschiedde en er werd een proefrit gemaakt die nogal lang duurde, ik dacht even dat ze al aan dat Europese tournee begonnen waren. Na verloop van tijd keerden ze echter heelhuids terug en werden we het eens over de prijs. De bus werd betaald en meegenomen. Toen ik een week later bij een in de buurt gevestigde autosloper kwam zag ik de bus prominent boven op de gestapelde autowrakken staan, gereed voor de Duitse hoogovens. Toen ik een tijd later de koper tegenkwam en hem vroeg of de bus een beetje beviel vertelde hij dat ze er heel lang heel veel plezier van hadden gehad, en dat hij prima beviel. Ze waren bij mij vandaan echter regelrecht naar de sloper gereden, hadden hem daar op een weegbrug gezet en een kiloprijs afgesproken. Ja dat was slim bedacht. Ik heb maar niet verteld wat ik toen wist. Ja die bus, ik kan me nog een rit naar een optreden naar ik meen in Franeker herinneren. Onderweg moest er getankt worden en werden we geholpen door een vriendelijke oude mevrouw, omdat we de onderlinge communicatie in het Engels deden kreeg ze de indruk dat we uit Engeland kwamen. Ze begon in gebrekkig Engels een gesprek over de oorlog geloof ik, Bij het vertrek riepen we ‘oant sjen’ de vrouw in verbazing achter latend. Of die keer na een optreden in de Philips kantine toen ik bij het uitladen van de bus het halve instrumentarium van Phileboem, het huisorkest van Philips, aantrof. Was er waarschijnlijk ‘per ongeluk’ tussen geraakt. Of die keer dat ik na een optreden naar ik meen in een veilinghal in Zwolle allemaal bakjes met bloeiend afrikaantjes aantrof, ook weer per ongeluk natuurlijk. Achteraf denk ik, we hadden die bus moeten houden, ik zag onlangs een vergelijkbaar exemplaar tijdens een oldtimer show op de promenade. Ik denk dat de waarde nu meer is dan we toentertijd met optredens bij elkaar sprokkelden.

Anne van der Leeuw